رد کردن لینک ها

تغییر رنگ پروفیل uPVC

تغییر رنگ پروفیل uPVC در اثر تابش نور خورشید

یکی از عوامل موثر در ارزیابی فنی و شیمیایی کیفیت در و پنجره یو پی ‌‌وی ‌سی، واکنش پروفیل در برابر نور و تابش خورشید است. معمولا یکی از ایراد های وارد بر در و پنجره های یوپی ‌وی ‌سی تغییر رنگ احتمالی پروفیل در برابر نور و تابش خورشید است.برای جلوگیری از این تغییر رنگ وتخریب پروفیل استفاده از رنگ دانه های مناسب و مواد آنتی UV ها بسیار ضروری است . مهمترین پیگمنت برای این هدف ، تیتانیوم دی ‌اکساید است که میزان مصرف و نوع مصرفی آن در تغییر یا پایداری رنگ پروفیل‌های uPVC نقش اساسی دارد. اطلاعات و مطالعات نهادهای بین المللی نشان میدهد که ایران از نظر تابش مستقیم نور خورشید و اثرگذاری آن بر کیفیت محصولات شیمیایی جزو کشورهای خطرناک و دارای شرایط سخت محسوب می ‌شود و احتمال تغییر رنگ پروفیل‌های uPVC در ایران بیش از دیگر کشورها ارزیابی شده است.

بر خلاف تصور عموم که میزان تغییر رنگ در پروفیل های یو پی وی سی را وابسته به دمای محیطی مناطق مختلف می دانند دمای هوا در حدود شرایط آب و هوایی قابل سکونت، تاثیری روی تغییر رنگ پروفیل ندارد بلکه میزان و نحوه تابش نور خورشید تاثیرگذار می باشد. بر این اساس شهرهایی مانند شیراز جزو مناطق خطرناک از لحاظ تغییر رنگ پروفیل یو پی وی سی قرار می گیرند. حتی شهرهای مانند تبریز و ارومیه که در مناطق سردسیر میباشند به علت ارتفاع بالا از سطح دریا شرایط سختی برای استفاده از پروفیل یو پی وی سی دارند. با توجه به شرایط اقلیمی در نظر گرفته شده برای ایران در استاندارد ملی، مناطق با شرایط اقلیمی سخت (.(severeتولید پروفیل یو پی وی سی نیازمند ایجاد شرایط تولید با مواد اولیه و فرمولاسیون مطابق با این شرایط محیطی میباشد. پروفیل های تولیدی در کشورهای اروپایی با توجه به محیط و شرایط تابشی نور خورشید در رده مناطق با اقلیم معتدل (moderate) قرار میگیرند. که برای استفاده در ایران مناسب نیست. با این توضیح که بازه تغییر رنگ پروفیل بین 6 ماه تا 3 سال خواهد بود. البته تغییر رنگ جزیی حدود 10 درصد پروفیل‌ های uPVC طبیعی است.

پايدار كننده هاي UV: جذب پرتوهايUV باعث تخريب پليمرها مي شود ميزان انرژي اين فوتون ها (400-290 نانومتر) در حدي است كه بتوانند پيوندها را در پليمر بشكند.برای جلوگیری از این تخریب از پایدار کننده های مناسب استفاده میشود. پايداركننده ها از طريق چند مكانسيم مختلف مي توانند اين كار را انجام دهند. در مكانيسم اول پايداركننده پرتو را جذب كرده و با انرژي كمتر پس مي دهد. در روش ديگر فرونشاندن ماكروملكول برانگيخته شده به سطح انرژي بالاتر مي باشد و انرژی به صورت گرما تلف مي شود. پليمرهاي حفاظت نشده ممكن است در معرض پرتو، تغيير رنگ داده (زرد رنگ يا كدر شده) و نيز جلاي خود را از دست بدهند، و يا حتي بعضي از خواص فيزيكي خود را مانند مقاومت ضربه ايي و استحكام كششی از دست بدهند. دي اكسيد تيتانيم: دی اکسید تیتانیم به صورت طبیعی در سه فرم بلوری روتایل،آناتاز و برکیت وجود دارد که به صورت تجاری به دو روش کلراید و سولفات تولید میشوند. هيچ رنگدانه ايي به سفيدكنندگي، پراكندگي نوري و پنهان گري تيتان نيست.تیتانیوم به عنوان جاذب نور فرا بنفش از تخريب ماده توسط تابش اشعه UVمحافظت مي نمايد. اما به دليل فعاليت فوتو شيميايي، توانايي آن براي جذب تابش و فعال گشتن شيميايي، تيتان مي تواند تحت شرايط معين ماده پلاستيكي را تجزيه نمايد. بنابر این از پوشش های سطحی برای جلوگیری از عمل کاتالیزوری تیتان استفاده میشود.فعاليت فوتوشيميايي(کاتالیزوری ) رنگدانه آناتاز به ميزان قابل توجهي بيشتر از روتايل است. متاسفانه برخی تولید کنندگان با استفاده از دی اکسید تیتانیوم در فرم آناتاز که هزینه کمتری دارد درصدد کاهش هزینه تولید میباشند که باعث افت کیفیت و کاهش مقاومت محصول در برابرتغییر رنگ میشود. در نتيجه تيتان روتايل به علت فعالیت فوتوشیمیایی کمتر، همچنین ضریب شکست بالاتر انتخاب بهتري براي محصولات پلاستيكي مورد مصرف در محيط بيرون است.

” مهندس سعیدی ”

بازگشت به بالای صفحه
Call Now Button